Chūgoku – zachodnia brama Japonii i kraina samurajskich twierdz
Chugoku wraz z Kansai stanowi południową część wyspy Honsiu - będącej centrum całej Japonii. Podzielony jest na dwie konkretne strefy. Pierwsza z nich Sanyo, położona w głębi lądu, jest silnie zurbanizowana i słynie za sprawą swoich fabryk. Bliżej Morza Japońskiego okolica zmienia się i nabiera dużo bardziej rustykalnego charaktery. Jej mieszkańcy skupieni są na pracy na roli, zamiast w fabrykach, a sposób ich życia dużo bardziej przypomina tradycje przodków.
Kraina Sumo
Region Chugoku nie ogranicza się do samej wyspy Honsiu, ale w jego skład wchodzą również liczne mniejsze wysepki, rozrzucone u wybrzeża Kraju Kwitnącej Wiśni. Razem tworzą one tak zwany archipelag Oki. Region ten jest interesujący nie tylko dzięki swoim pięknym widokim i naturze, która zachęca do odwiedzin, ale także za sprawą innych tradycji, które właśnie tam się narodziły.
Zawodnicy tuż przed walką: Autorstwa Yves Picq http://veton.picq.fr - Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3088643
Najciekawszą z nich, jest niewątpliwie Sumo. Kolebką tego niezwykłego sportu są właśnie wyspy Oki. Pierwsze przedstawienia walczących zapaśników pochodzą jeszcze z I tysiąclecia naszej ery. Jest więc to niewątpliwie tradycja uświęcona przez czas i kontynuowana przez dziesiątki pokoleń. Po dziś dzień każdy pojedynek obwarowany jest licznymi tradycyjnymi zachowaniami i ceremoniami, która z punktu widzenia obserwatora żyjącego w XXI wieku mogą wydawać się archaiczne, a nawet nieco śmieszne, niemniej, pokazują one szacunek i przywiązanie do obyczajów przodków. Początkowo pojedynki zapaśników miały charakter stricte religijny. Organizowano je w czasie świąt, przede wszystkim związanych z uroczystościami rolniczymi. W czasie gdy rozpoczynano sadzenie ryżu urządzano walki, by przy ich pomocy zyskać przychylność i wsparcie ze strony bóstw, co miało zapewnić dobre, obfite zbiory. Dziś sumo straciło swój odświętny wydźwięk, niemniej wciąż stanowi jedną z najpopularniejszych rozrywek w Japonii, a przez wielu uznawana jest za narodowy sport tego państwa. Pojedynek rozgrywa się na okrągłym polu, o średnicy liczącej około cztery i pół metra, a zadaniem samych zawodników jest wzajemne wypchnięcie się poza wyznaczony obszar.
Sami zawodnicy także w życiu poza ringiem żyją według ustalonego planu, częstokroć w specjalnie powołanych do tego ośrodkach szkoleniowych. Bardzo ciekawym elementem codzienności zapaśników jest klasyczna potrwa zwana rikishi. Jest to forma jednogarnkowego dania wypełnionego gorącym bulionem, z wszelkimi rodzajami dodatków, zarówno mięsnych, jak i wegetariańskich. Taki sposób odżywiania zapewnia zawodnikom odpowiednią kalorykę, a także mikro i makroelementy konieczną do zbudowania tradycyjnej sylwetki zapaśnika sumo. Mimo, że dziś centrum zawodów sumo jest Tokio, a także inne wielkie Japońskie miasta, należy pamiętać o jego kolebce - archipelagu Oki - miejscu gdzie narodził się ten unikatowy i endemiczny sport.
Kuchnia Chugoku
Okonomiyaki: Autorstwa ume-y - https://www.flickr.com/photos/ume-y/8070788366/, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=117790028
Poza wspomnianą potrawą zawodników sumo, sam region Chugoku słynie z wielu innych potraw, charakterystycznych dla regionalnej kuchni. Jej najciekawszym przykładem zdaje się być potrawa nosząca nazwę Okonomiyaki, które najłatwiej streścić, nazywając je naleśnikami z Kraju Kwitnącej Wyspy, a nawet przykładem pizzy. Są to wytrawne placki z różnymi dodatkami, których największym odstępstwem, od tego najbardziej stereotypowego, europejskiego obrazu naleśnika, są dodatki w postaci chociażby kapusty czy cebuli, a nawet boczku, pełniące rolę farsz do samego ciasta, a nie składniki dodawane później. Co ciekawe, częstym zwyczajem restauracji specjalizujących się w ich przyrządzaniu jest angażowanie klientów w proces przyrządzenia zamówionego przez nich dania. W wielu sytuacjach to właśnie osoba zamawiające owe „naleśniki” sama może wybierać składniki, w jakie będzie chciała pokryć swoje danie, tworząc unikatową kompozycję smaków. Oprócz tego, jak w wielu nadmorskich lokacjach na całym świecie, królują owoce morza, zarówno kraby, jak i ostrygi czy też inne „morskie stwory” i ryby, charakterystyczne dla całego państwa japońskiego.
Natura
Jak w przypadku wielu innych części Japonii, również region Chugoku może pochwalić się swoją piękną i zachwycającą naturą. Państwo chroni ją dzięki licznym parkom narodowym, rozprzestrzenionym na terenie licznych wysepek. Możemy więc podziwiać tam zarówno góry, jak i największe piaszczyste wydmy w całej Japonii - Tottori. Lokacją, którą koniecznie należy odwiedzić jest wyspa Miyajima. Kusi ona zwiedzających swoimi pięknymi widokami, które zaliczane są do jednych z najpiękniejszych w całym Kraju Kwitnącej Wiśni. Spora w tym zasługa bramy torii - położonej nieopodal wody konstrukcji, która w czasie przypływu jest zalewana przez morze, dzięk czemu konstrukcja zdaje się unosić nad akwenem, co potęguję wspaniały wodno - wyspiarski krajobraz. Jest on zachwycający zwłaszcza w czasie letnich pokazów fajerwerków, które jeszcze silniej potęgują odbiór tego niezwykłego pejzażu.
Festiwale
Ważną rolę w życiu mieszkańców regionu Chugoku, odgrywają także liczne festiwale. Chyba najbardziej specyficznym i nietypowym jest ten noszący nazwę Saidaiji Eyo, nazywany również Hadaka Matsuri, co można przetłumaczyć jako „święto nagich”.
Uczestnicy Hadaka Matsuri: By CES - Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1877628
Za tą nietypową nazwą, kryje się tradycja żywo związana z wcześniej wspomnianą kulturą sumo. I tak jak ten specyficzny sport walki, również owy zwyczaj liczy setki lat. W czasie odbywania owego festiwalu, uczestnicy, których liczba może sięgać nawet kilka tysięcy mężczyzn, ubranych tylko i wyłącznie w tradycyjną przepaskę biodrową, noszoną przez zawodników sumo, rywalizuje między sobą, o zdobycie drewnianego kija zwanego Shingi. Jego zdobycie ma przynieść zwycięscy szczęście i zdrowie przez najbliższy rok. Bój toczony przez tak liczna grupę roznegliżowanych mężczyzn stanowi bardzo specyficzny widok, niemniej obyczaj ten cieszy się wciąż bardzo dużą popularnością. Nie brakuje nawet przybyszów spoza Japonii, którzy sami chcą wziąć udział w tej tak obcej im rywalizacji. Dla równowagi warto również wspomnieć o festiwalu, którego kontekst, jest dużo bardziej kobiecy, a nosi on nazwę Nagashibina. To wydarzenie organizowane w czasie japońskiego dnia kobiet - 3 marca - polega na spławianiu rzeką lalek umieszczonych w specjalnych koszyczkach. Przedstawiają one małżeństwo, a sam rytuał ma na celu zapewnienie szczęścia młodym kobietom.To kolejna, cykliczna uroczystość obchodzona w tym regionie, której tradycja sięga kilka stuleci w przeszłość.
Zakończenie
Region Chugoku to wspaniała nadmorska kraina, która jak wiele mejsc w Japonii zachwyca swym pięknem. Niemniej dzięki niezwykłym festwialom, a także historycznej tradycji walk Sumo, przedstawia się jako miejsce, które proponuje coś więcej, niż najbardziej stereotypowe elementy, o wartości tylko i wyłącznie estetycznej. Kiedy doliczymy do tego pyszną kuchnie, wypełnioną mniej czy też bardziej charakterystycznymi dla całej Japonii składnikami, wówczas łatwo się przekonać, że jest to zaskakujący i naprawdę ciekawy region tego państwa.
Źródła:
- https://www.pl.emb-japan.go.jp/kultura/documents/Biuletyny/biuletyn0917.pdf
- https://ohmatsuri.com/en/articles/okayama-saidai-ji-eyo https://jatesturp.d-kids.jp/festival-en/f-31-02?lang=en